03.08.2005 03:03 | TÓNLIST
MELLON COLLIE AND THE INFINITE SADNESS
Held að það sé kominn tími til að skrifa um eina af mínum uppáhalds plötum frá upphafi. Ég held að þetta sé fyrsta alvöru platan sem ég eignaðist og það var á þeim tímum sem mp3
var varla þekkt og maður hafði sömu plötuna í spilaranum í marga mánuði áður en maður keypti sér nýja. Ég ætla fullyrða að þetta sé ein besta tvöfalda plata sem hefur verið gefin út, það er ekki eitt lélegt lag á henni og hún virkar jafn vel í dag eins og þegar hún kom út. Alltaf annað slagið dreg ég hana upp og hlusta vel á hana og sjaldan hefur hún átt eins vel við og núna og best að leyfa henni að rúlla næstu dagana.Eins og flest annað sem Smashing Pumpkins hafa sent frá sér þá á Billy Corgan mestan heiðurinn að henni enda maðurinn einn sá frekasti en jafnframt sá duglesti. Textarnir að sjálfsögðu allir um hann þar sem hann skiptist á að gráta af sorg og öskra af reiði.
Þessi plata á marga hittara en það er eitt lag sem ég kunni ekki að meta fyrr en seinna enda fer ósköp lítið fyrir því þar sem það er síðasta lagið á seinni diskinum. Það er lagið "Farewell and Goodnight" og þótt ótrúlegt megi virðast hefur Corgan leyft öðrum meðlimum að syngja smá með sér í þessu lagi sem gerir það aðeins frábrugðið en mjög fallegt.
#Þetta er til þess að gabba vélmennin sem reyna að pósta auglýsingum á síðuna. Eina sem þarf að gera er að slá inn árið sem er núna. Dæmi 1995.


SVÖR FRÁ LESENDUM
Karen skrifaði þann 3. august kl. 15:30
Heyr, heyr. Krjúpum við altar goðanna og höldum áfram að kanna tilfinningar!! kv karen.
Bjarki skrifaði þann 3. august kl. 20:09
Dröllugott lag alveg, og hugljúft.
Trausti skrifaði þann 4. august kl. 10:57
Æji já, þessi plata er æði, svo falleg og sorgleg og hörð í senn. Verð líka að draga hana fram aftur.
Zoe Zeno skrifaði þann 4. august kl. 21:37
to the revelations of fresh faced youth...
Ah, the first ever tape-cassette I ever bought -- off my cousin who didn't like the music for three bucks and some candy to be exact. Wasn't old enough to understand it, but was certainly old enough to tap my high-topped shoes to the beat and sing along. Great piece of work, carries many a memory...
Díana skrifaði þann 7. august kl. 13:44
Algjörlega sammála, frábær tvöfaldur diskur. Enda hefur hann fengið að renna í gengum spilarann einusinni eða tvisvar hehe.
Grímur frændi skrifaði þann 31. august kl. 11:36
Hugljúft, einkar hugljúft.
TIL BAKA
SENDU ÞITT SVAR
*Nauðsynlegt er að fylla í reiti merkta með rauðri stjörnu.